Gastblog

Blog Monica… Pfff, ik was totaal uitgeput. Niet wetende dat dit nog lang zo door zou gaan..

Gastblog
Geschreven door Gastblog

In mijn vorige blog vertelde ik dat Daviën terug was in Maastricht, hij mocht na 2 dagen uit de box en kwam op het zaaltje bij de andere baby’s te liggen op de medium care. Daar ging onze privacy… ik kolfde ook nog steeds en deed dat bij hem op de kamer. Dat moest nu elke 3 uur ergens anders, ze hadden daar aparte kamertjes voor.. ik voelde me echt een fabriek.. het kolven nam ongeveer een half uurtje in beslag met het schoonmaken van de spullen, het labelen van het flesje melk en opruimen. Dus dan had je tussendoor 2.5 uur waarin je je kindje moest voeden, verschonen, verzorgen en je eigen rust moest pakken, en tussendoor ook nog tijd zien te vinden om zelf wat te eten en drinken.. pff ik was écht totaal uitgeput.. niet wetende dat dat nog heel lang zo door zou gaan..

Daviën deed het verder erg goed, alleen het zelf drinken uit de fles ging nog niet heel fijn. Hij wilde graag uit de borst drinken en ik liet hem dat ook wel doen. Alleen moest ik dan schatten wat hij ongeveer dronk en dat hadden ze liever niet in het ziekenhuis. Maarja.. ik deed het toch.. Hij lag er ondertussen toch alweer meer dan een week in Maastricht, en het zelf meer drinken ging niet echt lukken tot nu toe. Hij dronk gemiddeld een derde zelf, de dokters wilden eigenlijk kijken of hij zonder sonde genoeg kon drinken zodat wij niet hoefden te leren hoe we met een maagsonde om moesten gaan.. maar het was duidelijk dat het teveel gevraagd was voor ons mannetje om compleet zelf te gaan eten.. Hij sliep heel erg veel..Tijdens het drinken viel hij ook steeds alweer in slaap. Wat was hij zwak en moe. De dokters besloten ons daarom toch te gaan leren om met de maagsonde om te gaan en hoe we zijn medicaties toe moesten gaan toedienen. Dat duurde ongeveer een week, we kregen een soort cursus.. pff wat was het veel!  Een lijst met medicaties, 3 x per dag moest hij verschillende medicaties krijgen.. bloedverdunners, plasmedicaties, voor zijn hartritme enz.. en precies alles afmeten in spuitjes.. Het kwam allemaal zo nauw.. Dan moet je binnen een week ineens naast een nieuwe moeder, ook nog verpleegster zijn. Maar als we dit onder de knie hadden, mocht hij misschien..heel misschien mee naar huis…dus we deden heel hard ons best.. En reden elke dag op en neer zodat we er in de ochtend vroeg waren of 1 van ons, en namen eigenlijk de complete verzorging overdag op ons tot in de avond. Soms reed ik s’middags terug om Savannah op te vangen en ging Dave dan om mij af te wisselen naar het ziekenhuis. We draaiden op volle toeren allebei..en soms moest ik zelfs kolven achterin de auto.. Als hij thuis zou zijn zou het vast iets rustiger worden…Hoopte ik…

Over de auteur

Gastblog

Gastblog

Laat een bericht achter