Gastblog

Blog Monica… Eindelijk,,, hij mocht mee!!!

Gastblog
Geschreven door Gastblog

De vorige keer vertelde ik jullie dat we alle verpleegkundige zorg moesten leren in korte tijd, onder andere de sonde voeding en het toedienen van medicatie. Maar als we dat onder de knie zouden hebben mocht hij misschien naar huis. We waren ook zo moe en hoopten dat als hij thuis zou zijn, we iets meer rust zouden hebben. We vroegen een gesprek aan met de dienstdoende kinderarts toen we ons zeker genoeg voelden over de handelingen met de maagsonde en medicatie. Zijn waardes waren voor zijn doen goed, saturatie rond de 83 en hartslag en ademhaling prima.

Gelukkig was de arts het met ons eens en wilde ons nog 2 dagen routine laten krijgen in de verpleegkundige die handelingen en kregen we dan een soort van diploma voor het zelf mogen geven van sonde voeding, de papieren over het bedrijf die de spullen moest leveren bij ons voor de sondevoeding en thuiszorg voor het vervangen van de sonde. En ook de ontslagpapieren kregen we eindelijk… Hij mocht mee!! Pfff blij maar ook bang en spannend..dat kleine hummeltje was nu compleet afhankelijk van ons… wat als er iets gebeurt en we weten niet wat we moeten doen? Er flitste van alles door mijn hoofd, maar zijn wiegje stond klaar bij ons op de slaapkamer en we zaten er bovenop. Later bleek dit toch niet zo ideaal want je hoort elk zuchtje en in zijn situatie schrik je overal van.

Thuis aangekomen kon grote zus Savannah dan eindelijk eens goed knuffelen met haar kleine broertje. En ook opa en oma konden hem eindelijk vasthouden. Opa die toch met dubbele gevoelens vanwege dat hij ongeneeslijk ziek is van zijn kleinzoon kan genieten.Wat een rijkdom! Zo gelukkig was ik op dat moment, ons kleine mannetje na 1.5 mnd eindelijk thuis. Waar hij hoort te zijn. Eigenlijk 1.5 mnd te laat…niet kunnen genieten van een pasgeboren wonder en je kraamtijd. Ik was daar ook erg verdrietig om, maar dankbaar dat hij nu thuis was. De eerste nachten waren heel spannend. We werden van elk zuchtje wakker. Hij kreeg natuurlijk ook nog een avond en nachtvoeding en meer verdeeld als bij een gezond kindje. Wat hij niet dronk, moest nog met de sonde bijgegeven worden. Dus we sliepen alsnog weinig. Maar we durfden hem nog niet op zijn eigen kamertje te leggen voorlopig. Zo lang hij in het wiegje zou passen bleef hij bij ons hadden we afgesproken. Het ging een dag of 9 goed en toen ging hij slechter eten en was bleek. Hij gaf heel veel voeding terug. Je hoefde hem naar rustig op te pakken of zijn eten golfde er weer uit. Met de sonde voeding waren we soms 1.5 uur bezig en dan zat hij alweer bijna aan zijn volgende voeding. Het ging niet goed.. Uiteindelijk zaten we op de spoedeisende hulp en zijn saturatie was niet heel goed. Zo rond de 78 en hij had wat bloed bij zijn ontlasting. Uiteindelijk kwam de kinderarts terug en wilden ze hem opnemen… ohh nee hè… maarja het ging niet goed met ons kleine hummeltje.. Dus dan moet het maar weer..Deze keer in Roermond in een box alleen op de kamer.. gelukkig wel dichtbij huis… maar daar gingen we weer!!

Over de auteur

Gastblog

Gastblog

Laat een bericht achter