Josefina

Blog Josefina… Duik in het diepe…

Josefina
Geschreven door Josefina

Kom op mam, ga jij nu mee snorkelen met mij?? We zijn op Klein Bonaire en het snorkelen schijnt daar fantastisch te zijn. Mijn dochter van zes is als een vis in het water en doet niet anders dan visjes kijken. Ik besluit mee te gaan. Tien jaar eerder heb ik al eens gesnorkeld tijdens een vakantie en dat ging prima, vond het ook heel erg mooi. Mariesa gaat ook mee. Ze wil de angst overwinnen die haar een paar jaar geleden is overvallen. Tijdens het snorkelen gooide iemand brood in het water waardoor er een zwerm van vissen op het brood en haarzelf af kwamen gezwommen. En geloof me, de vissen hier zijn van redelijk formaat! Je hoef niet bang te zijn hoor mam, ik ben bij je, zegt mevrouw snorkel met haar flippers aan! We zetten de bril op en zakken in het water. Niet normaal wat je ziet, zoveel vissen, Nemo is er niks bij. Toch krijg ik de rillingen en wil ik zo snel mogelijk het water uit. Mariesa is blij met dat besluit en als twee bange visjes lopen we terug.

De volgende dag komen onze mannen met het nieuws dat ze gaan duiken en voor ons ook een afspraak hebben gemaakt. Dit moeten we doen anders blijven we voor altijd bang en kan ik nooit eens met mijn kinderen snorkelen. De onderwaterwereld is namelijk wel echt heel mooi en ik vind het leuk om het met de kinderen onder water te kunnen gaan. De dag van het duiken is aangebroken en ik zie aan Mariesa dat ze ook heel zenuwachtig is. Na een uur uitleg en theorie krijgen we een pak aan. Een flatterend pak moet ik zeggen, geen Spanx meer nodig. Nog even een bril, waterschoentjes, flippers en zuurstofuitrusting en we gaan we richting zee.

 

12509429_1121001201251460_4404605844022101358_n

12565398_1121001137918133_2431303204646398493_n

Met dat pak aan voel ik me al meteen een stuk veiliger en beschermt tegen de vissen. In het water doen we nog wat oefeningen, ademhalen is nog niet zo gemakkelijk en aangezien de zenuwen meespelen moet ik mezelf constant influisteren rustig te blijven. Als we eenmaal onder water gaan zie ik weer meteen allemaal mooie vissen en probeer ik alles van me af te zetten. Ik flipper rustig achter de leraar aan en blijf zo dicht mogelijk bij hem. Wat een leven hebben die vissen. Zwemmen een beetje in het rond en kijken je af en toe aan, recht in je bril waarna ze rustig weer verder zwemmen. We zien een soort slang, wit met grijs, dit schijnt een aal of zo te zijn maar het is toch raar om te weten dat deze slangachtige vissen op een bodem liggen slechts twee meter onder water. Als we wat dieper gaan zie ik een barracuda, niet zo’n grote maar hij ziet er wel een beetje eng uit. Ik laat Mariesa, die een meter boven me zwemt, maar niks weten aangezien dit voor haar ook echt een uitdaging is.

Als we boven komen zijn we trots op onszelf. We willen dan ook wel vaker gaan duiken. Maar eerst snorkelen met mijn kleine zeemeermin.

Over de auteur

Josefina

Josefina

Samen met mijn man Wim Vos heb ik drie kinderen. Ik ben werkzaam bij EuroParcs vakantieparken en ben ambassadrice van de EuroParcs Charity Foundation. Deze website heb ik opgestart omdat ik het leuk vind om echte verhalen te lezen en te vertellen. Vrouwen moeten elkaar inspireren. We moeten trots zijn op elkaar en wat we van het leven maken. Eind september 2015 zal ik deelnemen aan de cursus personal styling van Danie Bles. Ik hou ervan om andere tips te geven on zo goed mogelijk in hun vel te zitten. We kunnen allemaal van elkaar leren. Ik zal op de website schrijven over dagelijkse dingen die ik meemaak, maar ook zal ik onderwerpen aan het licht brengen die mijn interesse wekken.

1 Reactie

Laat een bericht achter